كودكان در جنگهاي مختلف + عكس
`
تصویر بالا کودکان خردسالی که در جنگ های داخلی سومالی به شدت ضربه دیده، در آن جنگ ها حدود یک میلیون نفر همه با کتک و چاقو و تبر کشته شدند. به همه راهبه ها تجاوز شد، پدرهای مقدس کشته شدند، مادرها پاشیده شدند، کودکان سر بریده شدند. شاید باید با عاشورا مقایسه بکنیم! نمي دانم اصلا اين نوع مقايسه صحيح است! چون ما چيزي از عاشورا و واقعه دلخراش آن نميدانيم! که همه جسم ها تکه تکه شده بودند، هر کسی که رد می شد، با تبر بر جسم سرد یک ضربه ای وارد می کرد، جسم متلاشی می شد، فیلم های بسیاری از این حرکت ها گرفته شده،دوست ندارم هیچ کس حتی خودم دوباره، آن فیلم را ببینم. آخرین عكس یکی از صحنه های همین درگیری ها می باشد، اگر کمی دقت کنید می بینید اطراف پر از جسم مُرده است..
چه باید کرد ؟
آیا میتوان انسان بود ،
آیا میتوان احساس داشت ،
آیا میتوان به زلالی كودكان عشق ورزید ،
آنگاه با دیدن تصویرهایی اینچنین تلخ ،
با دیدن اشکهای این كودكان معصوم ،
از ژرفای وجود فرباد سر نکرد که :
مرگ بر جنگ نابرابر ، مرگ بر جنگطلبان ،
و بازهم مرگ بر جنگ جنگ حنگ …
ولي ميدانم حرف همه با ديدن اين تصاوير اين است " لايوم كيومك يا اباعبدالله ..."
خدایا چه رنجی است انسان بودن؟ زنده بودن و دیدن ؟
گرسنگی باعث وقوع اتفاق های غیر منتظره می شود
اگر من جای او بودم چه ؟
هم پایش، هم شکمش..
تایوان
می کشم جسم سرد مادرم را – کیست که با من هم دردی کند
من