به مناسبت ایام فاطمیه اول در سال1437

 



حضرت زهرا (سلام الله علیها) از کودکی تحت راهنمایى‏های پدرش، پیامبر اکرم(ص) با معارف عالی الهی آشنا شد. ایشان از جمله خواص درگاهِ خداوند بود که از سرچشمه‏ی علوم الهی بهره‏ی فراوانی داشت.

حضرت زهرا (سلام الله علیها) دختر رسالت، همسر ولایت و مادر امامت می‏باشد و او حلقه‏ی اتصال نبوَّت و امامت است. فاطمه‏ ی زهرا (سلام الله علیها) در سراسر زندگی خود، سخاوت، ایثار، گذشت، صبر، قناعت، عبادت پروردگار و کمک به زیردستان را به زیباترین شکل ممکن جلوه گر ساخت وانسان‏های بزرگ و تاریخ‏سازی همچون امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) در دامانِ او پرورش یافتند.

سویزدهم جمادی الاول به روایتی سالروز شهادت حضرت صدیقه‏ ی طاهره، فاطمه‏ ی زهرا (سلام الله علیها) می‏باشد. آن بانو، پس از پدر بزرگوار خویش، اولین شخص از خاندان بنی‏ هاشم است که به آن حضرت ملحق شده است. حضرت زهرا (سلام الله علیها) در هنگام شهادت هجده سال سن و به نقلی سه فرزند به نام‏های امام حسن، امام حسین (علیهما السلام) و حضرت زینب (سلام الله علیها) داشت.
روز شهادت حضرت فاطمه‏ ي زهرا (س) مورد اختلاف مورخين است و يكي از اين موارد، سيزدهم جمادي الاول مي‏باشد. فاطمه (س) پس از پدر بزرگوار خود، روز به روز بدنش رو به ضعف و سستي مي‏گراييد. پيوسته سوخته دل و اشك ريزان بود و در فراق پدر مي‏گريست. پس از به خلافت نشستن ابوبكر، خواستند تا از امام علي (ع) براي ابوبكر بيعت بگيرند كه در اين مسير حضرت زهرا (س) مخالفت كرده و به آتش كشيده شدن در خانه ‏ي آن حضرت و وقايع بعدي انجاميد.

حضرت زهرا (س) پس از رحلت رسول خدا (ص) از مردم آزار بسيار ديد. به خانه ‏اش هجوم برده و كودكش را سقط كردند. در اثر ضرباتي كه به آن حضرت وارد شد، حضرت زهرا (س) اين نور چشم پيامبر و پاره‏ ي تن رسول خدا، پس از تحمل روزها بيماري، به پدر بزرگوار خود، ملحق گشت. به وصيت آن حضرت، محل دفن وي مخفي مي‏باشد. گرچه اقوالي در اين باره است، از جمله اين كه شيخ صدوق مرقد مُنوّر آن بانو را خانه‏ ي آن حضرت مي‏داند كه اكنون جزء مسجد مي‏باشد. اين قول را ديگران نيز تاييد كرده ‏اند.